blog

In Berlijn – Wannsee-conferentie

  Adolf Eichmann draagt halflange krullen, een retrobril en een hippe chin strip bij wijze van baardje. Hij doet denken aan de progressieve omroepbaas Harry de Winter, al ben ik op deze zondagmiddag in het Maxim Gorki Theater in Berlijn vermoedelijk de enige met deze associatie. In de uitverkochte studio van het theater brengen 14 mannen en één vrouw de  Wannsee-conferentie tot leven. Het zijn geen acteurs, maar historici. Wetenschappers die met het gereedschap van de kunstenaar  proberen door te dringen tot de

Read More
blog

Heilige Familie

  Het is een tamelijk retorische vraag, die de bezoeker bij de ingang van de Nieuwe Kerk in Amsterdam op een bordje wordt gesteld. Waarom zou je voor één schilderij een kerk bezoeken? “Omdat het een meesterwerk is”, legt de communicatie-afdeling ons het antwoord in de mond. De status van het schilderij De Heilige Familie van Rembrandt is onbetwist, maar op zichzelf niet de belangrijkste reden om de kerk binnen te gaan. We zijn vooral benieuwd hoe deze Rembrandt het

Read More
blog

Trompet

Mijn vroegste herinnering aan de trompet is niet meer tot de blazer in kwestie te herleiden. Een  gebroeder Brouwer? Egerländer-leider Geert Sprick? Misschien heeft mijn geheugen hun geluid destijds meteen al vermengd tot een cliché. Later ruimhartig bevestigd door heraut Gerald Waanders, die uit naam van muziekvereniging Volharding in Borculo het volk mocht wekken uit het coma van de Septemberfeesten. Een prachtige traditie, al  dacht je kater daar elk jaar weer anders over. In de loop der jaren gingen de

Read More
blog

Lege dozen

  Is de essentie van het leven te vatten in een doos? Ja. Zelfs als je alles wat er voor jou toe doet hebt opgeborgen kan het zijn dat -ie leeg blijft. Het leven als een lege doos:  in de voorstelling Dieven van het RO theater worden twaalf van die levens getoond, op een toneel dat is volgepakt met honderden lege dozen.  Fascinerend beeld. De acteurs ploeteren er doorheen alsof het een moeras is.  Soms (ver)stoppen ze zichzelf in een van de dozen.

Read More
blog

Geriatleten

  Nog nahijgend van de klim naar de bovenzaal van Concordia Cinema in Enschede, zie ik in de openingsscène van de film hoe de Tsjech Jili  in een aanzienlijk hoger tempo een veelvoud aan trappen bedwingt. Ook hij komt adem tekort, maar dat mag als je 82 bent. Jili is één van de hoogbejaarde atleten die in de documentaire Herbstgold worden gevolgd tijdens hun voorbereiding op het WK atletiek voor senioren in Finland.  Ik wist niet eens dat het bestond. 

Read More
blog

Herfstvakantie

De trein is al op een uur gaans van Enschede als ze langs het spoor iets bekends menen te zien. “Volgens mij is dat Aquadrome”, zegt de een. De ander kijkt weifelend mijn kant uit. “De Scheg bij Deventer” zeg ik, vermoedend dat Colmschate geen belletje doet rinkelen. “Maar wel een zwembad”.  Verbaasde reactie: “Zijn we al bijna in Deventer dan?” Een jaar of vijftien schat ik ze.  Ze zijn vrienden, maar niet erg close, wat niet alleen blijkt uit

Read More
blog

Vette shit

Met een mannetje of 1000 een keel opzetten op de Oude Markt in Enschede: nuttig. Met een mannetje of 60 in koor ‘joa joa’ zeggen in herberg De Pol in Diepenheim: zinvol.  Maar de mooiste schreeuw om cultuur hoorde ik zaterdagavond in Metropool in Hengelo.  Van een mannetje of vijf dat onbevangen een fijn potje muziek stond te maken. Texas Radio and the Big Beat.  Vijf scholieren  van pakweg 17 uit de Hof van Twente. Achteloos in hun presentatie, gedreven in hun muziek.

Read More
blog

Opera

  Vijf minuten voor aanvang laat ik me in de voor mij bestemde stoel zakken. Bijna vier uur opera voor de boeg en naast mij zit een man die uitbundig  naar zweet ruikt. Ik reken erop dat Wagner voldoende afleiding zal bieden en concentreer me op wat ik zie en hoor. Het is zo overweldigend dat de eerste pauze onverwacht snel komt. Mijn trek gaat de exquise schilderijtjes van het horeca-arrangement na deze gewone werkdag ver te boven. Ik besluit

Read More
blog

Stilte

Een aandachtig publiek, waar vind je dat nog? Mensen kijken vaak naar theater en  film alsof ze thuis voor de buis zitten. Zoals ooit bij de zomervoorstelling LOS van Toneelgroep Oostpool,waar een dame doodgemoedereerd haar telefoon opnam toen deze zich luidruchtig roerde. “Ik zit nu even naar een toneelstuk te kijken.  Ja, het is wel leuk, ze bouwen een feestje. Ik bel je straks terug.” Ze fluisterde er bepaald niet bij. De acteurs hadden het spel inmiddels stilgelegd en keken

Read More